می گفتند )) : سید محمود ! پدرت جز کرباس  یا پشم به تن نکرد ، گالش نمی پوشید؛ می گفت اینها مال اجنبی است ، حرام است . تو مگر پسر بزرگ سید ابوالحسن نیستی ؟))

سید محمود مثل همیشه تبسم  می کرد و می گفت : (( هر کس باید فرزند زمان خودش  باشد )) . می گفتند  روشنفکر است . با اینکه مکتب ندیده بود یکراست رفت دنباله رو پدر شود اما با هم سن و سال های خودش فرق داشت. . طنین صدایش که می پیچید توی کوه ، هنوز توی گوش مردم گلگرد طالقان هست ؛ وقتی با سید تقی ، دشتی می خواند .

طعم آزادی و میوه انقلاب را  –که فرزندش بود– زیاد نچشید ؛ کمتر از 7 ماه از پیروزی انقلاب اسلامی نگذشته بود که بر اثر عارضه قلبی جان به جان آفرین شپرد . مسئول غسالخانه گریه می کرد . 3 روز پیش که آقا آمده بود و نماز جمعه را در بهشت زهرا خوانده بود و برای افتتاح غسالخانه آمده بود پیش اش ، با خنده به او گفته بود : (( مرا آوردند پیشت ، مراعاتم را بکن )) .

امروز ۱۹ شهریور سالروز وفات آیت الله سید محمود طالقانی بود